Ey göç kız, git!
Toprağının buğday yüzüyle tanış, tınısına kulak ver.
O toprakta masal uyur, destan yaratanda büyür.
Çürümese de civan ölenler, her çocuk yazgılıdır.
Erken büyür, ecelsiz ölür, Fırat neden asidir anla!
Küskün Dicle’de yüreğini yıka, yüzü gülsün, dağlarında soluklan.
İnceden bir tütün sar çaya sevdalı, kaçak olsun.
Hudut boylarını sarhoş atlarla çiğne.
Kekik kokulu eşkıya ile sırdaş ol.
Sonra da Harran’da yüzünü güneşe dön!
Yazgını ağartan ışıkla yükle heybeni, Newroz’la gel.
Heybendeki ışık bahtın olsun…

Mevsim kışa dönende,
Göçler yola düşende.
Kirpik göze süzende,
Gözleri göç alırım.

Göç gözlü göçer kız,
Bakışları hançer kız.
Yurdu yuvası yasaklım,
Sürgünlükten naçar kız.

Çadır kurar od yakarım,
Külümde korlar saklarım.
Göğsümde uçları açık,
Yaralar bırakırım.

Göç gözlü göçer kız,
Sürgün bölük pörçük kız.
Yurdu yüreği talanlım,
Sürgünlükten beter kız.

Şarkı: Hilmi Yarayıcı
Şiir: Tunay Bozyiğit
Albüm: (Seyduna & Şahrud Türküleri 1)

Görünüm AciyaGulmek's Profili      Abone Ol RSS