Tunay Bozyiğit hakkında internet ortamında yeteri kadar bilgi olmadığını düşünenlerdendim. Bu yazacağım söyleşiyi bulana dek tabiki. Bu söyleşiyi okuduktan sonra kendisi hakkında yete...

Sana geldim gül esmerim sona. Yanmış, yıkılmış yürekle sana. Sende yeryüzüdür anlam bulan. Ey suların sonsuzluğu sana. Bakışlarım demir atsın gözlerinin limanına. Bütün sabahları...

Ne bilsin bekleyişi soluğu yanmayan, darda kalmayan. Yüreğimde od yakmayan, ne bilsin közün narını. Zaman kahırdır, zaman zulümdür, Zaman azar azar ölümdür. Şimdi gel hadi gel, temelli...

Kendime abanıyorum anne… İnsanlığın damarındaki kandık, İnsandık yenildik, çok yaralandık. Şimdi hangi suya vardımsa birbirini boğazlıyor, sığlar. Rüzgarlar havayı kirletiyor,...

Şahrud’a sarılış… Ömrü kıt zamanlarda suların ayrışır yayardın. Kendi iklimine akar ya bileşenler. Yine de son bir kez öylesi sarılmalı ki insan, Hüzün etinde diken diken...

Ey içinden deniz geçen İstanbul, İki yakan bir araya gelmesin. Benim de içimden türküler geçer, Bu halinle inan olsun, ta bensin. İstanbul, uyuma ben gidiyorum, Nihayet seni terkediyorum. Öm...