Kara yeldir benim adım, ihanetten kararırım.
El değmemiş hüzünlerden, yüreğime yük alırım.
Kıstırılmış hayatlardan, dağ başına sığınırım.

Seher sevdalısıyım ben, dağ başları dolanırım.
Bahar kokan reyhanlardan, yüreğime yük alırım.

Tutmaz artık yürek yama, döndü bağrım uçuruma.
Güneş kokan sevdalardan, acılar düştü payıma.
Reyhan kokan sevdalardan, ayrılık düştü payıma.

İstiklal böyle bahar seli aktıkça herdem,
Daha çok kişilik öğütecek Beyoğlu denilen değirmen.
Suları savruk, ağızları soğuk, yalnızlıklar büyütecek.
Her köşe başında çocuklar, birde kuşlar ölecek.
Ve bu ölüm, kendi cesedine tükürecek.
Bu kent, kalabalığında tükenecek.

Dağ başları özlemekten, eşkiyaya çıkar adım.
Vurulup düştüm kuytuda, duyulmaz oldu feryadım.
Vuruldum tam İstiklal’de, duyulmaz oldu figanım.

Seher sevdalısıyım ben, dağ başları dolanırım.
Bahar kokan reyhanlardan, yüreğime yük alırım.

Tutmaz artık yürek yama, döndü bağrım uçuruma.
Güneş kokan sevdalardan, acılar düştü payıma.
Reyhan kokan sevdalardan, ihanet düştü payıma.

Şarkı: Gülay Sezer
Şiir: Tunay Bozyiğit
Albüm: Sevdan Sabıkamdır (Seyduna & Şahrud Türküleri 4)

Görünüm AciyaGulmek's Profili      Abone Ol RSS